تبليغاتX
Join us we'll Rock u!

Join us we'll Rock u!

..::THE CHAOTIC DIVINITY::..

+نوشته شده به قلم mr_damsana | |

 حدس ميزنم اين پنجمين پستي باشد كه من انحصارا در اين بلاگ در رابطه با اپيكا مينويسم....هرچه مينويسم باز هم از احساس مسئوليت شديد من نسبت به موسيقي سراسر زيبايي انها كاسته نميشود و نخواهد شد...   

در اين پست ميخواهم به طور ويژه به اولين البوم رسمي انها يعني The Phantom Agony – 2003

 بپردازم...اين البوم بدون شك تاثيرگذارترين البوم موسيقايي در تمام طول عمر من بوده...شايد هم در برخي از برهه هاي زندگي راهنماي من بوده است ، گويي به زندگي من جهت داده است...جالب است كه بدانيد من تك تك كلمات اين البوم را از بر دارم و همواره آن را زمزمه ميكنم...
هر چه در اين رابطه مينوسم برداشتي است شخصي ونه سطحي ؛ بلكه بسيار بسيار عميق از اين البوم سراسر معنا...
The Phantom Agony - 2003
 
 1 – Adyta "The Never-ending Embrace - Prelude"
 2 – Sensorium
3 - Cry For The Moon "The Embrace That Smothers - Part IV"  
4 – Feint
5 - Musive Consensus
6 - Façade of Reality" The Embrace that Smothers - Part V"
7 - Run for a fall
8 - Seif Al Din "The Embrace That Smothers - Part VI"
9 - The Phantom Agony

اينتروي زيبا و حماسي اين البوم گره محكمي به ترك دوم اين البوم خورده و گوش كردن اين البوم از ابتدا واقعا حيرت آوره...ترك دوم البوم با ريتمي زيبا و حماسي و سيمفونيك شروع ميشه و يخ اينتروي ملايم رو باز ميكنه...واقعا اين دو ترك به زيبايي در كنار يكديگر قرار گرفتند...

من ليريك هاي اين البوم رو همراه با ترجمه دقيقشون نوشتم كه ميتونيد براي ديدن اونا به پست هاي پيشين مراجعه كنيد... 
به نظر من ترك هاي سوم و نهم بهترين هاي اين البوم هستند... 
قطعه زير را به عمد ترجمه نكردم تا برداشت شما رو از آن داشته باشم...به عقيده من ترجمه باعث اندكي تغيير و جهت دهي به موضوع ميشه...

Cry For the Moon


 Follow your common sense 
You cannot hide yourself behind a fairytale forever and ever
Only by revealing the whole truth can we disclose
The soul of this sick bulwark forever and ever
Forever and ever

Indoctrinated minds so very often
Contain sick thoughts
And commit most of the evil they preach against

Don't try to convince me with messages from God
You accuse us of sins committed by yourselves
It's easy to condemn without looking in the mirror
Behind the scenes opens reality

Eternal silence cries out for justice
Forgiveness is not for sale
Nor is the will to forget

Virginity has been stolen at very young ages
And the extinguisher loses its immunity
Morbid abuse of power in the Garden of Eden
Where the apple gets a youthful face

You can't go on hiding yourself
Behind old fashioned fairytales
And keep washing your hands in innocence 

ترك چهارم از ترك هاي خاص اين البومه...ريتمي فوق العاده زيبا و دلنشين داره...اپيكا در اين البوم تمام تلاشش رو براي ساختن ريتم هاي عالي به كار گرفته...

ترك پنجم هم از كارهاي زيباي اين البومه...درباره ترك ششم هم به طور مفصل در يكي از پست هاي پيشين سخن گفتم...
و اما در انتهاي ترك هشتم به يك نقطه مبهم برميخوريم وقتي كه مارك يانسن پاور ووكال ميگه: 
La Illah Illallah, Mohammed rasul Allah
اگر خاطرتون باشه در يكي از پست ها درباره ضددين بودن اپيكا به طور مفصل نوشتم كه اين ترك از نمونه هاي بارز اونه...تمامي ليريك اين ترك اين ادعا رو تصديق ميكنه...
و اما ترك اصلي و برترين ترك اين البوم...

The Phantom Agony

[I. Impasse of Thoughts]
[تنگناي انديشه]

I can't see you, I can't hear you
Do you still exist?

من نميتوانم تو را ببينم...نميتوانم تو را بشنوم

ابا تو هنوز وجود داري؟

I can't feel you, I can't touch you,

Do you exist?

من نميتوانم تو را حس كنم...نميتوانم تو را لمس كنم

ابا تو وجود داري؟

The Phantom Agony

جان كندن روح

I can't taste you, I can't think of you,

Do we exist at all?

من نميتوانم تو را بچشم...نميتوانم تو را به خاطر بياورم

ايا اصلا ما وجود داشته ايم؟

[II. Between hope and despair]

[ميان اميد و نا اميدي]

The future doesn't pass

And the past won't overtake the present

All that remains is an obsolete illusion
We are afraid of all the things that could not be
A phantom agony

آينده فرا نميرسد و گذشته به هم اكنون نخواهد رسيد

تمام چيزي كه باقي ميماند يك خيال فرسوده است
ما از تمام چيز هايي كه نميتوانند باعث عذاب روح ماشوند ميترسيم

Do we dream at night?

Or do we share the same old fantasy?
I am a silhouette of the person wandering in my dreams

ايا ما شب هنگام در رويا خواب ميبينيم يا داستان هاي تخيلي خود را مرور ميكنيم؟

من شبح كسي هستم كه در روياهايم سرگردان است. 

Tears of unprecedented beauty

Reveal the truth of existence
We're all sadists

اشك هاي زيباي مطلق حقيقت هستي را روشن خواهد نمود...

The age-old development of consciousness

Drives us away from the essence of life
We meditate too much, so that our instincts will fade away
They fade away

افزايش اگاهي از ديرباز ما را از ماهيت اصلي زندگي دور كرده است...

و بدليل تفكر زياد غرايز ما محو خواهند شد...
محو ميشوند...

What's the point of life?

And what's the meaning if we all die in the end?
Does it make sense to learn or do we forget everything?

هدف زندگي چيست؟

و اين به چه معني است اگر همه در انتها بميريم؟

ايا اين مهم است كه بدانيم يا اينكه همه چيز را فراموش خواهيم كرد؟ 

Teach me how to see and free the disbelief in me

What we get is what we see, the Phantom Agony

به من بياموز كه چگونه ببينم و بي ايماني را از خود برانم...

انچه بدست مياوريم تنها چيزيست كه ميبينيم...
جان كندن روح...

[III. Nevermore][ديگر هرگز]

The lucidity of my mind has been revealed in new dreams

I am able to travel where my heart goes
In search of self-realisation

توانايي ذهن من در روياهاي جديد من اشكار شده است

من درجست و جوي خود باوري قابليت رفتن به هركجا كه قلبم ميرود را دارم

This is the way to escape from our agitation

And develop ourselves
Use your illusion and enter my dream...

اين است راه فرار از اشفتگي وجود و پرورش خود... 

با استفاده از خيال خود وارد روياي من شو...

چه زيبا سيمونز در ابتداي اين قطعه سوال هايي بي جواب رو مطرح ميكنه...شايد بهتر باشد كه ما هم گهگاه سري به اين گونه سوالات بزنيم...به نظر من خواندن و درك ليريك اين قطعه فقط همزمان با گوش كردن به ان ميسر است...
ترجيح ميدم تا كمتر درباره اين كار بنويسم چون خود به اندازه كافي گوياست...
اين قطعه كاريست به ياد ماندني از به ياد ماندني ترين...
 .....................................................................................................................
پانويس:
 خيلي ادبي شد...!


+نوشته شده به قلم mr_damsana | |

یکی از تاثیر گذار ترین جملات در زندگیم همین جمله از اناثما بود:

 We are just a moment in time

این جملرو توی یکی از اینتروهاشون شنیدم....نمیدونم چرا اینقدر با این جمله ارتباط برقرار میکنم...شاید یه رمزی تو این جمله هست که باعث میشه انسان رو به فکر واداره...این جمله پر از معنیه...

یادمه یه روز با یه نفر درباره همین موضوع بحث میکردیم....بحث زیبایی بود....

من میگفتم که:....

ما انسان ها تو این دنیا هر لحظه در حال پوسیده شدنیم...هر ثانیه که میگذره یه ثانیه از باقی عمرمون کم میشه....و تنها چیزی که ثابته زمان هستش...زمان یه چیز ثابت و رگولاره که میاد و میره ولی از محدوده خودش تجاوز نمیکنه...مثلا روز و شب رو میگم که تو یه محدوده 24 ساعته میگذره....این روزها و شب ها هم با هم سال رو تشکیل میدن که اون هم یه چیز ثابته.....

اصلا گردش کرات هم به دور یکدیگر چیز ثابتیه....

اینا همشون ثابتن و نظاره گر پوسیده شدن انسان های فانی اند...انسان هم برای دلداری خودش هم که شده میاد و برای روز ها و سالها شماره میذاره...سال 1388...سال2009...

در صورتی که انها اصلا قابل شمارش نیستند....از روز ازل تا روز ابد....

اگه دقت کنیم میبینیم که ما انسانها لکه هایی خیلی خیلی کوچکی هستیم در برابر این عظمت و این ثبات....

زمان همواره در حال تغییر دادن ما انسان هاست و ما فقط به گذشت اون زل زدیم... ما انسانها نه عظمت داریم و نه ثبات و هر انچه داریم چیزی نیست جز فناپذیری...

و با اندک عقلی که داریم خودمون رو اشرف مخلوقات میدونیم....در صورتی که با داشتن این عقل کاری کردیم که از همشون پست تر باشیم...

جمله اناثما رو حالا خوب میشه درک کرد که

ما لحظه کوچکی در زمانه ایم....

 

 

 اهنگی که توی این پست میخوام معرفی کنم رو شاید خیلی هاتون بشناسین....

اناثما بندیه که بدون تردید کارای فوق العاده ای داره.....تمام اهنگ هاشون سرشار از احساسات و معنا و زیباییه....به نظر من کارشون غیر قابل وصفه...میشه رو تک تک اهنگها و متونشون چندین ساعت بحث کرد...

این اهنگ از نظر من زیبایی های خاصی داره....

صدای ووکالیست شاید خیلی با صداهای با کیفیت الان سبک گاثیک یا بقیه سبک ها فرق کنه ولی در نوع خودش جالبه چون با حس خاصی همراهه....

همچنین همراهی ریتم های ملایم و منحصر بفرد اناثما این اهنگ رو زیباتر کرده.....

میخواستم ارتباط این اهنگ رو با مطالبی که در بالا در بارشون صحبت کردم براتون بگم....به نظر من این اهنگ با جمله بالا سخت گره خورده و تمامی توصیفات مربوط به فناپذیری انسان رو توی خودش جای داده....من مخاطب اصلی این شعر رو چیزی نمیدونم جز زمانه و زندگی....

 

 

 

A Natural Disaster

 

اینجا بدون تو یک زمستان سرد و بی انتها بوده است

و من در درون خود برای تو میگریم

تو  از میان انگشتان من لغزیدی و گریختی

و زندگی من دگرگون شد

پس از ان روز اینجا یک زمستان سرد و بی انتها بوده است

و هم اکنون (بی تو بودن) دشوار دشوار دشواراست

ولی من می کوشم

وهم اکنون من نمیخواهم ، نمیخواهم،  نمیخواهم بگویم

که چه چیز گذشته

 

دیگر مهم نیست من چه میگویم، دیگر مهم نیست من چه میکنم

من نمیتوانم اتفاقاتی را که رخ داده تغییر دهم، نمیتوانم(3)

نه، نه، نمیتوانم

تو از میان انگشتان من لغزیدی و گریختی

و هم اکنون من احساس سرافکندگی میکنم

تو از میان انگشتان من لغزیدی و گریختی

و من حسابش را پس داده ام....

 

It's been a long, cold winter
without you
I've been crying on the inside
Over you
You've just slipped through my fingers
So life turned away
It's been a long, cold winter
Since that day..
And it's hard to find, hard to find, hard to find the strength now
but I try
And I don't wanna, don't wanna, don't wanna, don't wanna to speak now
of what's gone by

Cause no matter what I say, no matter what I do
I can't change what happened, can't change what happened
No matter what I say, no matter what I do
Can't change what happened, can't change what happened
no matter what I say, no matter what I do
Can't change what happened, can't change what happened
No, no, can't change
You've just slipped through my fingers
And now I feel so ashamed
You've just slipped through my fingers
and I've paid

 

 

 

بهتره این اهنگ رو دانلود کنید تا بیشتر به زیباییهاش پی ببرید....

A Natural Disaster

+نوشته شده به قلم mr_damsana | |